Buddyzm – wprowadzenie

Życie w świecie jest udręką
z nieświadomości się stało
świadomością się zakończy
tę drogę ukazuje święty,

Są cierpiące dusze
i szczęśliwy święty
powodem smutku jest nierozumność
a powodem radości zrozumienie
żeby więc dojść do szczęścia
szuka się drogi zrozumienia

ochronę na drodze
daje święty
słowo
i wspólnota sprawiedliwych

święty jest w postaci słownej
i w postaci obrazowej

słowo jest dawane przez obwieszczenie
i przez poznanie

wspólnota sprawiedliwych
to osoby czyniące dobro
w samotności
albo w społeczności

postać słowa to wieczny święty

a postać obrazu to widzialny i spełniony święty
te dwie postacie świętego są ze sobą nierozdzielne

słowo obwieszczone to prawdy widziane i prawdy słyszane
słowo poznane to prawdy zrozumiane

sprawiedliwi dbający o czystość żyją w samotności
i czynią dobro, wystrzegając się dziesięciu nieprawości
zabijania (odbierania życia)
kradzieży (brania niedanego)
cudzołóstwa
kłamstwa
plotki
obmowy
przekleństwa
knowania (pożądania cudzych bogactw)
mściwości (zajadłości)
przewrotnego spojrzenia

sprawiedliwi łaskawi dla innych i zdrowi
żyją w społeczności
i czynią dobro stosując dziesięć wyjść
dawanie
sprawiedliwość (praworządność)
cierpliwość
gorliwość
namysł
moc (męstwo)
litość (rozum)
modlitwa (życzliwość)
roztropność
mądrość

ci wybawcy widzą świętego
w trzech postaciach
w postaci słowa
postaci spełnienia
i postaci wcielenia

postać spełnienia
i postać wcielenia
są postacią obrazową

postać spełnienia
to łaskawy święty
widzialny dla oczyszczonych

postać wcielenia
to czynny święty
doskonały w wyrzeczeniu
widzialny dla wszystkich
przychodzący dla nieskromnych

te trzy postacie
także są ze sobą nierozdzielne
przedstawiają się troiście
ale w istocie są jednym świętym

gdy dochodzi się do zrozumienia
poznaje się próżność wszystkich słów
z tego stanu rodzi się pragnienie
wybawienia wszystkich dusz

rozum próżnej radości
pojawia się w postaci bogów
są oni posłańcami wiecznego świętego
wcielonymi z jego postaci, mowy, ducha,
cnoty i zadania

w zależności od wierzących
prowadzą różnymi drogami
do jednego celu – do świętego

czciciele zewnętrzni czczą Boga jako pana
wewnętrzni jako przyjaciela
ukryci jako siebie samego
kształtując i spełniając postać Boga w sobie

ściśle z Bogiem zjednoczeni
odchodzą zbawieni w ciele złudzenia
podobnym do Boga
nie pozostawiając za sobą
żadnych ziemskich szczątków

a w wielkim spełnieniu albo przepełnieniu
nie ma rozdwojenia ani zjednoczenia
wszystko bez początku i bez końca
trwa w jedynej kropce
bezwysiłkowo i samoistnie
zatopiony w niedwoistym stanie
patrzy na wszystko wokół
tak jak na złudzenie
słyszy dźwięki
widzi światła
i czuje promienie
ale sam zostaje niewzruszony
w niedwoistym stanie
puszcza luźno własne wyobrażenie
i niczego nie pojmuje
niewzruszony w ciągłym ruchu
jego ciało staje się jak tęcza
lub oślepiający biały blask
nie zostawia nic za sobą
rozsiewa zbawienie
przez swoje promienie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

10 + = 12

CommentLuv badge